Opistosoma jest węższa od podosomy, poprzecznie rowkowana, prawie rurkowata, na końcu szeroko zaokrąglona. Narząd opistosomalny u samca ma postać ośmiu położonych śródbrzusznie porów, każdy prowadzący do bardzo wąskiej inwaginacji biegnącej przednio-grzbietowo i zwieńczonej maczugowato. U samicy narząd ten jest pojedynczy, o formie poru z błoniastą, woreczkowatą inwaginacją.
Stadia rozwojowe Jaja są podługowato-owalne do bananowatych, długości od 71 do 91 μm i szerokości od 15 do 24 μm pozbawione wieczka, ale z przejrzystymi czapeczkami na obu biegunach.
Larwy ciało długości od 49 do 75 μm i szerokości od 31 do 51 μm, po wykluciu smukłe, ale po odżywieniu nabrzmiałe, szeroko-owalne do prawie kulistego. Wystająca gnatosoma ma sterczące szczękoczułki, drobne i kikutowante kolce nadbiodrowe, a na nieczłonowanych nogogłaszczkach silny, umieszczony przedwierzchołkowo kolec z czterema czubkami. Brak jest odnóży i tarczek brzusznych na spodzie podosomy.
Protonimfy mają ciało długości od 68 do 102 μm i szerokości od 50 do 78 μm, podobnego do larw kształtu, ale z mniej rzucającą się w oczy gnatosomą.