Do Europy została sprowadzona już w XVI wieku, ale dopiero w połowie XIX wieku zaczęto przetwarzać ją na kokainę. Jej uprawa była zakazana przez boliwijskie prawo, z wyjątkiem jednego regionu, Yungas, pomimo że to Chapare jest historycznym obszarem jej uprawy ze względu na odpowiedni klimat i ziemię. Zwalczanie upraw koki w Chapare było zatem głównym celem. Ponieważ zarówno koka, jak i kokaina były przemycane przez Amerykę Południową i Środkową do Stanów Zjednoczonych, produkcja koki w Ameryce Południowej zwróciła uwagę amerykańskiej Agencji do Walki z Narkotykami (z ). Następnie, w ramach Planu Kolumbia zaczęła ona finansować zwalczanie koki na całym kontynencie. Plan Kolumbia wysłał setki milionów dolarów pomocy wojskowej, szkoleń i sprzętu do krajów Ameryki Środkowej i Południowej, militaryzując w ten sposób region oraz odpowiedź władz lokalnych i krajowych na produkcję koki. Owa polityka najbardziej dotknęła zarabiających na życie uprawą i sprzedażą koki cocaleros, ponieważ ich uprawy były wówczas wypalane, wyrywane lub opryskiwane herbicydami.