Porofen (także: fenolická pěnaOndřej Pavel, Ověření tepelných a vlhkostních charakteristik izolačních materiálů pro kontaktní zateplovací systémy a jejich vyhodnocení, České vysoké učení technické v Praze – Fakulta stavební, Praga, 2016, s. 16.) – niepalne, lekkie tworzywo izolacyjne wykonane z porowatej masy fenolowejWs, Domy z pianki, w: Młody Technik, nr 11/1964, s. 32. (do lat 80. XX wieku wytwarzane na bazie żywic mocznikowo-formaldehydowych).
Historia Materiał wynaleziono w Czechosłowacji w latach 60. XX wieku i po raz pierwszy wytworzono w zakładach chemiczno-metalurgicznych w Uściu nad Łabą. Wzbudził zainteresowanie głównie czechosłowackiego przemysłu budowlanego (przede wszystkim warstwa termoizolacyjna w wielkiej płycie), gdzie był chętnie stosowany. Znalazł również zastosowania w przemyśle maszynowym i chemicznym. Był wykorzystywany jako tworzywo dekoracyjne, a nawet rzeźbiarskie. Jest odporny na pleśnie, a także działanie drobnoustrojów. Metr sześcienny porofenu waży około 25 kilogramów. Obecnie nadal jest stosowany, przede wszystkim ze względu na bardzo niski współczynnik przewodności cieplnej, także poza Czechami i Słowacją. Jest bardziej wszechstronny w użytkowaniu niż inne pianki organiczne, np. polistyren czy poliuretan.