W 1904 poznał w Chicago Romana Dmowskiego, z którym podróżował do Detroit i Buffalo, odwiedzając Polonię amerykańską.
Następnie nawiązał kontakt z przebywającym w Szwajcarii Ignacym Mościckim i przeniósł się do Fryburga, zostając jego mecenasem i sekretarzem. Sulikowski wspierał go w badaniach nad przemysłową produkcją kwasu azotowego z powietrza, współfinansując Towarzystwo Kwasu Azotowego we Fryburgu (Société de l’Acide Nitrique). Dokonał także reorganizacji i prowadził księgowość SAN. W latach 1908–1910 nadzorował budowę fabryki kwasu azotowego koncernu „Aluminium A.G. Neuhausen” w Chippis”, w której produkowano kwas azotowy metodą opracowaną przez Mościckiego.
W 1912 przeniósł się do Galicji, gdzie w 1913 założył Spółkę Inicjatywy Przemysłowej w celu produkcji kwasu azotowego metodą Mościckiego i rozpoczął budowę fabryki (we współpracy ze Stefanem Ossowskim i Janem Kantym Steczkowskim) w Borach, którą z powodu rozpoczęcia I wojny światowej przerwano. W latach 1915–1918 zarządzał rodzinnym majątkiem w Popniu, w zastępstwie za brata Adama, który dostał się do niewoli niemieckiej. W 1919 uzyskał w spadku folwark Dąbrowa.