W 1980 jako młodszy chorąży i prymus został skierowany na stanowisko dowódcy grupy specjalnej w 1 batalionie szturmowym w Dziwnowie (dowódca ppłk Zenon Pietkiewicz). W 1981 podczas zawodów działań specjalnych na szczeblu Pomorskiego Okręgu Wojskowego jego grupa zajęła trzecie miejsce, na trzydzieści startujących grup. W 1982 został skierowany na kurs instruktorski w Bielsku-Białej i po dwóch latach miał ponad siedemdziesiąt skoków. W 1983 został skierowany na kurs językowy do Centrum Doskonalenia Kadr Administracji Wojskowej w Łodzi, gdzie uczył się języka niemieckiego. Pełniąc służbę w Dziwnowie podjął studia w 1984 w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu – specjalność: rozpoznanie, działania specjalne. W lipcu 1986 komendant szkoły oficerskiej gen. Marian Zdrzałka wręczył mu dyplom ukończenia WSOWZ. W sierpniu 1986 został promowany przez gen. Antoniego Jasińskiego na pierwszy stopień oficerski – podporucznika. Po promocji powrócił do służby w Dziwnowie w stopniu podporucznika. W tym samym roku w wieku 32 lat otrzymał przydział służbowy do Lublińca w 1 samodzielnym batalionie szturmowym (dowódca ppłk Stanisław Osiecki), gdzie był na stanowiskach: dowódca plutonu, dowódca kompanii łączności i oficer operacyjny zespołu dowodzenia.