Dzięki uzyskaniu dotacji z fundacji im. Jana Preucka (założonej w 1631 roku w Rzymie przez kanonika warmińskiego) mógł wyjechać na wiosnę 1844 na półtoraroczne studia do Rzymu. Jesienią 1845 został wezwany do Braniewa na funkcję wicerektora seminarium duchownego. Stanowisko to sprawował do wiosny 1850, wówczas został mianowany profesorem nadzwyczajnym teologii systematycznej w Liceum Hosianum. W 1853 został profesorem zwyczajnym dogmatyki i teologii moralnej. W 1857 Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego nadał mu stopień doktora na podstawie opublikowanej rok wcześniej rozprawy naukowej Traducianismus an Creatianismus? W latach 1863–1866 pełnił funkcję rektora Liceum Hosianum. W latach 1849/1850 oraz 1862/1863 był wybierany na członka parlamentu pruskiego. Wyrazem uznania ze strony państwa było przyznanie Orderu Orła Czerwonego IV Klasy.
Braunsberger Schulstreit, czyli spór o dogmat o nieomylności papieża Przyjęcie w 1870 roku dogmatu o nieomylności papieskiej na I soborze watykańskim wywołało falę oporu w łonie samego Kościoła. Sprzeciw wobec nowej doktryny wyrażało wielu hierarchów będących jednocześnie uczestnikami soboru oraz teologów.