Małżeństwo von Donnersmarck zostało wydalone z Francji w 1878 roku pod zarzutem szpiegostwa.
thumb|Pałac w Świerklańcu W 1869 roku hrabia Guido Henckel von Donnersmarck rozpoczął w Świerklańcu budowę nowego pałacu, który miał wzbudzić zazdrość europejskiej arystokracji. Projekt pałacu wykonał Hector-Martin Lefuel, który był świadkiem na ślubie markizy i Guido w Paryżu. Projekt pałacu nawiązywał do paryskiego Wersalu, ale przede wszystkim do pałacu Pontchartrain pod Paryżem, którego właścicielami byli Hrabia oraz markiza La Paiva i zawierał 34 komnaty o bardzo dużej powierzchni oraz 6 luksusowych apartamentów wyposażonych w nowoczesne i ekskluzywne łazienki, nowoczesne systemy ogrzewania i wentylacji. Budowano go w latach 1869–1876.
Blanka Henckel von Donnersmarck chorowała na reumatyzm, a to z kolei spowodowało kłopoty z sercem. Została pochowana w rodzinnym mauzoleum Donnersmarcków w Świerklańcu. Jednak zanim to nastąpiło Guido Henckel von Donnersmarck, nie mogąc pogodzić się ze śmiercią ukochanej żony, zakonserwował (podobno) jej zwłoki i umieścił w jednej z komnat.
Przypisy