Ibrahim Haki Karbunara (ur. 1879 we wsi Karbunarë k Lushnje, zm. 10 października 1947) – albański polityk i działacz niepodległościowy, szajch tarikatu Halveti.
Życiorys Był synem Rushidiego i Hamdiji. Uczył się w medresie w Beracie, a następnie studiował teologię w Stambule i w Teheranie. Po zakończeniu studiów powrócił do rodzinnej wsi. W 1909 został internowany przez władze osmańskie w Peqinie, za nawoływanie do niepokojów społecznych. W listopadzie 1912 otrzymał godność muftiego Lushnje. Wspólnie z Nebi Sefą zorganizował podróż Ismaila Qemala do Wlory, gdzie miała być ogłoszona Albańska Deklaracja Niepodległości. W okresie rządów Wilhelma zu Wieda zaangażował się w przygotowanie not protestacyjnych przeciwko podziałowi ziem albańskich.
W grudniu 1919 zorganizował w podległej mu świątyni obrady komitetu, który miał doprowadzić do kongresu narodowego. W 1920 był delegatem na kongres w Lushnje, który zajął się reaktywacją państwowości albańskiej. Otwierał modlitwą obrady kongresu. W początkach lat 20. związany ze środowiskiem Partii Demokratycznej, wspierał Fana Noliego, kiedy ten w czerwcu 1924 dokonał zamachu stanu i przejął władzę nad Albanią.