Tereny, gdzie podkasańce zwyczajne się rozmnażają i odchowują młode, często znajdują się poniżej 1000 m, rzadziej niektóre kolonie stwierdzane są do wysokości 1200 m n.p.m. Nie rozmnażające się i zapadające w torpor osobniki przeczekują okres zimy czasem także na wysokości 1400 m n.p.m.
Morfologia Niektóre źródła nazywają go małym nietoperzem, inne nazywają go średniej wielkości latającym ssakiem. HMW wymienia następujące wymiary podkasańca zwyczajnego: ciało osiąga 51–59 mm; ogon ma 52–63 mm; ucho ma 10–12 mm; stopa tylna osiąga 9,8–10,9 mm; przedramię zwykle mierzy 43–47,1 mm; nietoperz waży zwykle 11–14 g. Niektóre źródła podają długość ciała od 5 do 6 cm i rozpiętość skrzydeł 28–30 cm. Sierść jest bardzo gęsta i jedwabista, ale jednocześnie krótka; włosy są dwukolorowe, ciemniejsze są u „podstawy”. Grzbiet jest szary bądź popielaty, rzadziej szarobrązowy z jaśniejszymi akcentami przodu. Uszy i koziołek (5,5–7 mm) są krótkie, smukłe i zagięte do tyłu. Pysk jest krótki. Ostroga (chrząstka sięgająca od pięty do błony lotnej) bardzo dobrze rozwinięta bez płatka. Błona lotna i uropatagium (błona ogonowa) są ciemnego koloru;