Było w nim miejsce dla około 200 studentów. Jak pisał Franciszek Bielak:

Także po zakończeniu budowy Sapińskiemu udawało się pozyskiwać dla sprawy Domu licznych ofiarodawców. Jednym z nich był ks. Wit Maśnicki, pochodzący z Załucznych proboszcz polskiej parafii w Elizabeth. 18 października 1932 roku przekazał na rzecz Domu 10 tys. dolarów amerykańskich. Za tę kwotę miano udzielić „studentom szkół średnich i wyższych, rodowitym Podhalańcom, pomocy materialnej w formie bezpłatnego mieszkania na czas studiów” w specjalnie oddanych na ten cel 7 pokojach na III piętrze. Fundacja funkcjonowała do wybuchu wojny i pozwoliła na podjęcie studiów licznych chłopców pochodzących z ubogich góralskich rodzin. Z kolei siostry Śliwińskie zapisały Towarzystwu swoją kamienicę przy ul. Dolnych Młynów 6Niektóre źródła podają błędnie numer 7 (por. , )., zachowując prawo do dożywotniego zamieszkania i renty. W październiku 1936 roku został poświęcono tam i otwarto drugi, żeński Dom Katolicki Akademiczek. W tym samym roku dzięki kolejnej wpłacie Wandy Szwantowskiej ks. Sapiński zakupił kilka morgów ziemi na zboczu Kiczory, od strony miejscowości Przyłęków, gdzie zamierzał zbudować dom wypoczynkowy dla Wspólnoty.

Związek Promienisty mały|Gniazdo promieniste, programowy tekst Związku Sapiński uważał jednak, że dom zbudowany takim nakładem środków nie może stać się zwykłym hotelem studenckim. Chciał on,