24 kwietnia 1940 roku został aresztowany w czasie masowej akcji w powiecie żywieckim z grupą 56 osób. Do 5 czerwca 1940 przetrzymywany był w Dachau, a następnie Mauhausen-Gusen aż do grudnia 1940 roku, kiedy to został zwolniony dzięki staraniom żony. W obozie nabawił się reumatyzmu. Po powrocie z obozu zmuszony był podjąć leczenie. Po operacji flegmony na nodze pozostała mu niezaleczona rana.
Po roku został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Pracował i działał w konspiracji, dostarczając partyzantom odzież i leki do lasów w Niepołomicach. Redagował prasę podziemną, którą transportował do Krakowa w blaszankach na mleko. Brał także udział w tajnym nauczaniu na terenie Krakowa.
Po wojnie wrócił do Bielska-Białej. Na początku pracował jako inspektor szkolny, jednak w roku 1947 zatrudnił się w Liceum Pedagogicznym w Bielsku-Białej jako nauczyciel języka polskiego. Tam pracował do końca życia.
Przez kilka lat był prezesem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.