W tym czasie ukończył szereg kursów: dowódców kompanii technicznych w 5 pułku saperów w Pradze (2.12.1922-24.09.1923), sześciotygodniowy kurs gazowy w Ołomuńcu (1923), kurs doskonalący oficerów piechoty w Moście (1.11.1925-30.04.1926), kurs kawalerii w 1 pułku w Terezinie (13.06.-7.09.1927) i kurs dowódców urzędów i jednostek wojskowych w Pradze (15.10.1931-25.06.1932). W dniu 15 maja 1933 roku przeniesiony został do V Wydziału Ministerstwa Obrony Narodowej, gdzie był początkowo referentem oddziały szkolenia, a od 1 maja 1938 roku pełnił obowiązki szefa oddziału. W czasie mobilizacji jesienią 1938 roku pracowała w Wydziale Prezydialnym MON jako referent łączności telefonicznej i telegraficznej w kraju i zagranicą. W dniu 4 lipca 1939 roku opuścił MON w likwidacji i przeszedł do służby cywilnej w Najwyższego Urzędu Cen, gdzie był szefem III oddziału VII Wydziału. Jednocześnie zaangażował się w działalność konspiracyjnej organizacji „Obrona Narodu”.
W związku z ujawnieniem jego działalności konspiracyjnej i zagrożenie aresztowaniem w dniu 29 marca 1940 roku przekroczył granicę słowacką i przez Węgry udał się do Belgradu, gdzie dotarł 3 kwietnia 1940 roku.