Zofia Sara Syrkin-Binsztejnowa (ur. 15 grudnia 1891 w Bielsku Podlaskim, zm. 18 stycznia 1943) – polsko-żydowska lekarka i działaczka społeczna, ofiara Zagłady.

Studia medyczne ukończyła w Kijowie. W latach 1920–1921 odegrała kluczową rolę w zwalczaniu epidemii tyfusu w Zachodniej Galicji. W latach 1922–1925 zajmowała wysokie stanowisko w strukturach Towarzystwa Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej w Polsce (TOZ). Była inicjatorką utworzenia Szkoły pielęgniarstwa przy Szpitalu Starozakonnych w Warszawie. Po rozpoczęciu niemieckiej okupacji i utworzeniu getta warszawskiego współpracowała z TOZ i Żydowską Samopomocą Społeczną, przez dziewięć miesięcy była także dyrektorem w Wydziale Zdrowia warszawskiego Judenratu. Zajmowała się przede wszystkim zwalczaniem epidemii tyfusu, była również zaangażowana w pomoc żydowskim uchodźcom i wysiedleńcom.

Poniosła śmierć w 1943 roku, w trakcie tzw. akcji styczniowej w getcie warszawskim.

Życiorys Edukacja i początki pracy zawodowej Urodziła się 15 grudnia 1891 roku w Bielsku Podlaskim. Przy urodzeniu nadano jej imię Sora. Jej ojciec, Szolom Syrkin, był z zawodu kupcem. Dwoje jej rodzeństwa, brat Efim i siostra Fanny, również wybrało karierę medyczną.