28 sierpnia 1941 roku na ul. Krochmalnej – uznawanej za wylęgarnię chorób zakaźnych – przeprowadzono szeroko zakrojoną akcję odwszawiania. Funkcjonariusze niemieckiej Ordnungspolizei, polskiej „policji granatowej” oraz Żydowskiej Służby Porządkowej, pod nadzorem niemieckich urzędników oraz przy pomocy polskich i żydowskich lekarzy, zablokowali ul. Krochmalną, po czym wypędzili z domów kilkanaście tysięcy mieszkańców, zamierzając doprowadzić ich do publicznych łaźni. W międzyczasie w domach przeprowadzano odwszawianie. Akcja szybko przerodziła się jednak w „medyczną i humanitarną katastrofę”. Niektórzy Żydzi musieli oczekiwać pod gołym niebem przez blisko 24 godziny, bez wody i pożywienia. W międzyczasie członkowie kolumn dezynfekcyjnych ograbiali opustoszałe mieszkania. Gdy głodującym dostarczono w końcu zupę, z powodu braku naczyń musieli nabierać ją w czapki lub nawet gołymi rękoma. Naczelny lekarz miejski (Amtsarzt) dr Wilhelm Hagen, który prawdopodobnie był inicjatorem akcji, winą za ten blamaż obarczył Syrkin-Binsztejnową. Podczas spotkania z przewodniczącym Judenratu Adamem Czerniakowem, które odbyło się 15 września tegoż roku, wymusił jej zwolnienie z Wydziału Zdrowia.