Historia Pierwszy kongres Islamskiej Partii Jedności Afganistanu odbył się we wrześniu 1991 roku. W 1993 roku powstało zbrojne ramię partii, kierowane do jesieni 1998 roku przez Muhammada Muhakika; jej działacze mieli do 1995 silne wpływy w prowincji Kabul i do 1998 w Hazaradżacie. Członkowie zbrojnej organizacji walczyli przeciwko talibom podczas toczącej się w latach 1996–2001 wojny domowej, następnie współpracowali z US Army podczas przeprowadzania operacji Enduring Freedom.
W wyborach prezydenckich w 2002 roku partia poparła kandydaturę Hamida Karzaja.
Struktura organizacyjna
Najwyższa Rada Nadzorcza – najważniejszy organ administracyjny partii, którego przewodniczącym był ajatollah Sadiki Parwani. W skład rady wchodziło 12 członków, którzy byli uczonymi religijnymi, intelektualistami oraz technokratami. Obowiązkiem rady było nadzorowanie prowadzonej przez partię polityki.
Komitet Centralny – 80-osobowy organ administracyjny odpowiedzialny za podejmowanie i wdrażanie decyzji zatwierdzanych przez Najwyższą Radę Nadzorczą; siedziba komitetu znajdowała się w Bamianie. Przewodniczący tego organu miał tytuł sekretarza generalnego, był nim Mohammad Karim Chalili.