Podczas choroby lub wyjazdów męża, Paula zastępowała go, prowadziła nabożeństwa i głosiła nauki. W 1950 roku William Ackerman umarł. Po jego śmierci kongregacja wyraziła chęć, by Paula została jego następczynią.
Liderka Kongregacji Początkowo Paula nie była zbyt chętna do przejęcia roli po mężu. Twierdziła, że społeczność potrzebuje osoby bardziej doświadczonej, z większą wiedzą. Jednak później tę propozycję uznała za boskie wezwanie do służby. Świadoma była jak rewolucyjne są te wydarzenia, chciała je wykorzystać, by utorować drogę kolejnym ŻydówkomSchwartz Shuly R., From Rebbetzin to Rabbi: The Journey of Paula Ackerman, American Jewish Archives Journal, s. 100–101.. Jej działalność zapoczątkowała dyskusje, lecz społeczność której służyła wyraziła chęć, by dalej pełniła funkcję rabina.
Od stycznia 1951 roku do jesieni roku 1953 Paula Ackerman służyła jako duchowa przywódczyni w Temple Beth Israel, przez co stała się pierwszą kobietą, która objęła przywództwo religijne w znaczącej amerykańskiej kongregacji.