Po udanej ucieczce dotarł do Piaseczna, gdzie przebywała jego żona i jej matka, Węgierka. W tym czasie w okolice Warszawy zostały przegrupowane duże oddziały armii węgierskiej walczącej po stronie Państw Osi. W okolicach Piaseczna stacjonowała węgierska 5 Dywizja Rezerwowa. Zadaniem wojsk węgierskich było stworzenie pierścienia izolującego Warszawę w czasie Powstania. Żołnierze węgierscy fraternizowali się z Polakami, a między dowódcami węgierskimi i polskimi prowadzone były negocjacje dotyczące możliwości wsparcia Powstania. W tej sytuacji Niemcy zaakceptowali powrót Węgrów do ojczyzny. Istotna była również konieczność obrony granic Węgier przed nacierającymi wojskami sowieckimi i rumuńskimi. Oficerowie węgierscy zgodzili się na wyjazd z wojskiem grupy osób pochodzenia węgierskiego. Dzięki temu w końcu sierpnia 1944 r. Zbigniew Tryburcy, wraz z rodziną, wyjechał pociągiem wojskowym na Węgry. Trafili na południe kraju. Przez proniemieckich strzałokrzyżowców zostali internowani w obozie w mieście Kadarkút. Pozostając pod nadzorem policyjnym zamieszkali następnie w mieście Kaposvár i pracowali w miejscowym szpitalu. W marcu 1945 r. ta część Węgier została zajęta przez Armię.Czerwoną. Otworzyło to możliwość powrotu do Polski.