Jego pożywienie nie zostało dobrze poznane, prawdopodobnie jednak konsumuje w większości liście, jak i inni przedstawiciele jego rodziny. Wiedzie nadrzewny tryb życia. Aktywny nocą. Jego zachowań nigdy nie zbadano na wolności, wiadomo jednak, że używa latryn, co autorzy wiążą z ochroną zasobów.

Był najczęściej spotykanym nocą lemurem masywu Kalambatritra, zamieszkiwanego także przez Eulemur collaris, Hapalemur meridionalis, niezidentyfikowane bliżej mikruski i awahi, palczaka madagaskarskiego, a być może też lemury katta.

Zagrożenia i ochrona Całkowitą liczebność gatunku Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) szacuje na jakieś 2000 dorosłych osobników. Spada ona. Długość pokolenia szacuje IUCN na 4,48 roku.

IUCN po raz pierwszy dostrzegła istnienie gatunku w 2008 roku, jednak z braku danych nie określiła statusu dokładniej (DD). W 2012 roku IUCN/SSC Lemur Red-Listing Workshop oceniło go jako zagrożony. W 2014 roku IUCN zaliczyła lepilemura zręcznego do gatunków zagrożonych wyginięciem (EN). Status taki podtrzymała w 2020 roku. IUCN uzasadnia go ograniczonym zasięgiem występowania zwierzęcia, silnie pofragmentowanym i dalej malejącym wobec dewastacji siedliska życia naczelnego, a także spadkiem liczebności dorosłej populacji gatunku.