Do wykrywania okrętów podwodnych służyły na okrętach indyjskich, według części źródeł, stacje hydrolokacyjne typów: 147, 162, 164Tak według – przy czym okręty brytyjskie miały sonary typów 170, 174 i 162 ()..
Siłownia okrętowa składała się z ośmiu silników wysokoprężnych ASR1 (Admiralty Standard Range 1) o mocy łącznej 14 400 bhp, napędzających dwie śruby. Napęd pozwalał na osiągnięcie prędkości maksymalnej 25 węzłów. Zasięg wynosił 7500 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 16 węzłów. Silniki sprawiały jednak problemy w eksploatacji w Indiach.
Służba Po wejściu do służby trzy indyjskie okręty typu 41 utworzyły 16. Eskadrę Fregat. INS „Betwa” otrzymała początkowo numer burtowy F139Numer F139 w roczniku , natomiast F39 w , oba potwierdzone na fotografiach w . mylnie podaje tylko numer F38 (taki sam jak dla fregaty „Vindhyagiri”).
„Betwa” wzięła udział w operacji zbrojnej aneksji Indii Portugalskich. Wraz z bliźniaczym „Beas” i slupem „Cauvery” 18 grudnia 1961 roku w pojedynku przez portem Marmagao zniszczyła ogniem artylerii portugalską fregatę „Afonso de Albuquerque”, która wyrzuciła się na brzeg.