Następnie zdobył wiele wyróżnień indywidualnych: dwukrotnie Trofeum Harta (1965, 1966), Lady Byng Memorial Trophy (1966), Lester Patrick Trophy (1969), 13-krotny uczestnik meczu Gwiazd NHL (1960–1972), w którym jako jedyny dwukrotnie z rzędu MVP Meczu Gwiazd NHL (1970, 1971), dwukrotnie wybierany do drugiej drużyny gwiazd NHL (1963, 1971). Był także 7-krotnie najlepszym strzelcem sezonu zasadniczego ligi NHL (1960, 1962, 1963/1964, 1966–1969).
12 marca 1966 roku, w 45. minucie wygranego 4:2 meczu wyjazdowego z New York Rangers zdobył swojego 51. gola w sezonie 1965/1966New York Rangers vs. Chicago Black Hawks Box Score: March 12, 1966 , bijąc tym samym swój rekord z sezonu 1961/1962, Berniego Geoffriona oraz Maurice'a Richarda względem liczby zdobytych goli w jednych sezonie (łącznie w sezonie 1965/1966 zdobył 54 gole, co jest najlepszym wynikiem tzw. ery Original Six), co przyjęło się z ponad 7-minutową owacją ze strony kibiców drużyny Czarnych Jastrzębi. W sezonie 1965/1966 pobił także rekord Dickiego Moore'a względem liczby zdobytych punktów w jednym sezonie – 97 punktów (w sezonie 1966/1967 jego rekord wyrównał klubowy kolega, Stan Mikita, natomiast w sezonie 1968/1969 pobił Phil Esposito z Boston Bruins – 126 punktów).