Razem dwukrotnie dotarli do finału Pucharu Stanleya (1965, 1971) oraz trzykrotnie grali w Meczu Gwiazd NHL (1969, 1971, 1972).
Najlepszy w okresie w karierze miał w pierwszej połowie lat 70., kiedy grał w jednej linii z Pit Martinem w środku oraz z Jimem Pappinem z prawej strony, która była uważana za jedną z najlepszych w lidze NHLSeptember to Remember . Najlepszy sezon w karierze miał w sezonie 1972/1973, kiedy jego brat Bobby był już zawodnikiem występującego w lidze WHA Winnipeg Jets. W fazie zasadniczej zdobył 90 punktów (39 goli, 51 asyst) oraz spędził 27 minut na ławce kar w 78 meczach, natomiast w fazie play-off, w której dotarł do finału Pucharu Stanleya (przegrana rywalizacja 4:2 z Montreal Canadiens), rozegrał 16 meczów, w którym zdobył 24 punkty (9 goli, 15 asyst), co dało mu 2. miejsce w klasyfikacji (za Yvanem Cournoyerem z Montreal Canadiens) oraz spędził 4 minuty na ławce kar. Ponadto został wybrany do drugiej drużyny gwiazd NHL.