Długość dzioba 11–12 mm, długość ogona 34–38 mm, długość skrzydła: samce 60–62 mm, samice 59–62 mm.
Zasięg występowania Cukrownik czarnobrody występuje na terenach położonych na wysokości od poziomu morza do 800 m n.p.m., jednak sporadycznie spotykany jest do 1700 m n.p.m. Jego zasięg występowania, według szacunków organizacji BirdLife International, obejmuje około 250 tys. km². Występuje punktowo w całym regionie przybrzeżnym południowo-wschodniej Brazylii od stanu Espírito Santo do stanu Santa Catarina.
Ekologia Jego głównym habitatem są wilgotne lasy tropikalne, głównie nizinne (tzw. „las atlantycki”). Gatunek ten zasiedla obrzeża lasów, zarówno pierwotnych jak i wtórnych, szczególnie w obszarach sąsiadujących z terenami podmokłymi. Jest gatunkiem osiadłym, chociaż obserwowane są niewielkie migracje wysokościowe. Długość pokolenia jest określana na 3,7 roku. Cukrownik czarnobrody jest gatunkiem wszystkożernym. Jego dieta składa się z owoców, nektaru, owadów i niektórych nasion. Żeruje od średniego piętra do koron drzew. Zazwyczaj obserwowany jest w niewielkich, liczących 2–5 osobników grupach w godzinach porannych, w późniejszym czasie dołącza do większych stad mieszanych.