Dwuczęściowy pasek podbródkowy z szarej skóry o szerokości 1,9 centymetra był nitowany po prawej stronie od wewnątrz. Prawą część paska o długości 36 centymetrów można było wydłużać lub skracać za pomocą metalowego suwaka. Lewa część o długości 13 centymetrów miała szare metalowe oczka nitowane na obu końcach. Prostokątne oczko mocowane było do szlufki na prawej części paska, lewe półkoliste oczko do haczyka przynitowanego do hełmu. Jeśli pasek podbródkowy nie był noszony na brodzie, można go było umieścić na daszku.
Druga wersja Tropenhelmu była prasowana z tworzywa sztucznego. Hełm miał więc bezszwową, ciemnozielono-brązowawą, podobną do filcu powierzchnię, a spód daszka był przeważnie jasnozielony. Tasiemka, nasadka wentylacyjna i pasek podbródkowy były koloru khaki lub jasnooliwkowego, podobnie jak hełm korkowy. Skórzane części hełmu były szarozielone, a jego wnętrze składało się z pomarańczowego filcowego dzwonu i miało kilka dużych otworów wentylacyjnych.
Tropenhelm będący elementem tropikalnego umundurowania Wehrmachtu wydawany był wszystkim żołnierzom stacjonującym we Włoszech, Grecji i Afryce Północnej.