Jana Bokszczanina ze stanowiskami na Zniesieniu w obrębie fortu nr XVI w składzie: 50 dywizjonu artylerii lekkiej (bez 1 baterii, która zajmowała stanowiska w II rzucie obrony piechoty), 3 baterii haubic kal. 155 mm wz. 1917 pod dowództwem ogn. pchor. Waleriana Bilińskiego i być może jeszcze innych baterii wystawionych przez OZAC nr 4. Bateria haubic jak i inne baterie zajęły stanowiska ogniowe obok „Kopca Tatarskiego” w forcie nr XVI. Zadaniem baterii było zamknięcie ogniem szos Dubieniecko-Przemyśl i Radymno-Przemyśl. Czasowo do nocy 10/11 września płk. Janowi Bokszczaninowi podlegał I dywizjon armat kal. 105 wz. 1929 mjr. Czesława Leśnikowskiego. Spod rozkazów płk Bokszczanina wycofano w ślad za I dywizjonem 5 pac, również 50 dal, oba podporządkowano 38 Dywizji Piechoty. O działaniach artylerii ciężkiej w obronie Przemyśla niewiele wiadomo. Niewątpliwie baterie OZAC nr 4 brały udział w odparciu dwóch niemieckich natarć na miasto. 11 września w południe z kierunku Radymno, Żurawica nadjechały niemieckie czołgi, które celnym ostrzałem baterii ciężkich ogólnego działania ze składu OZAC nr 4 umiejscowionych na Zniesieniu, zostały odparte. 12 i 13 września toczyły się walki na przedpolu Przemyśla dywizji i oddziałów Grupy Operacyjnej „Południowa” gen. bryg. Kazimierza Łukoskiego.