Inteligentny pył () – system wielu mikroukładów elektromechanicznych (MEMS), takich jak czujniki, roboty lub inne urządzenia, które są wrażliwe na czynniki: światło, temperaturę, wibracje, magnetyzm czy chemikalia. Zwykle są obsługiwane w sieci komputerowej bezprzewodowo i są rozmieszczone na pewnym obszarze w celu wykonywania zadań. Zwykle działają w oparciu o rozpoznanie częstotliwości radiowej. Bez anteny o znacznie większych rozmiarach zasięg urządzeń Inteligentnego pyłu mierzony jest w milimetrach, mogą być podatne na zakłócenia elektromagnetyczne i zniszczenie w wyniku ekspozycji na mikrofale.
Początki koncepcji Pomysły na inteligentny pył pojawiły się na warsztatach w RAND w 1992 roku i wynikły z serii badań DARPA ISAT w połowie lat 90., które prowadzono ze względu na potencjalne zastosowania tej technologii w wojskuRosenthal, Marshal M. "Gamebits: Digital Tricks". Games. Nr 160 (Vol 24, #3). Str. 6. maj 2000.. Na prace duży wpływ wywarły badania na UCLA i University of Michigan w tym okresie, a także autorzy science fiction Stanisław Lem (w powieściach Niezwyciężony w 1964 i Pokój na ziemi w 1985), Neal Stephenson i Vernor Vinge.