Okres kolonialny Produkowanie monet w Wenezueli zostało zainicjowane na początku dziewiętnastego wieku, w okresie Kapitanatu Generalnego Wenezueli. Kapitan Generalny Manuel de Guevara y Vasconcelos zarządził z myślą o centralizacji eliminację żetonów, które handlowcy samodzielnie fabrykowali, by sfinalizować swoje transakcje. 12 czerwca 1802 roku powstała Mennica Królewska w Caracas, która rozpoczęła bicie monet miedzianych bez znaku menniczego, jako jedyna kolonia. Od 1810 roku mennica biła zarówno srebrne monety o nominale 1 i 2 reale, jak i miedziane o nominale ½ i ¼ reala.
Okres niepodległościowy W czasie wojny o niepodległość placówka wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk między rojalistami a patriotami. Instytut był utrzymywany przez republikańskich patriotów aż do ofensywy rojalistów w 1814 roku. Ówczesny intendent zlecił Felipe de Llaguno dalszą emisję monet, ale w 1815 roku rojalista Pablo Morillo nakazał zamknięcie działalności. Jednak w następnym roku rozkaz królewski zadekretował jej ponowne otwarcie z dniem 1 października 1816. Tymczasem w różnych miejscowościach kraju utrzymywanych przez patriotów emitowano nieoficjalne monety na użytek zwolenników niepodległości.