w stanie wilgotnym prześwitująco prążkowany tylko na brzegu, ciemnoczerwonobrązowy, daktylowobrązowy lub sepia, bledszy ku brzegowi, w stanie suchym jaśniejszy, gładki, nagi, błyszczący. Blaszki Od 20 do 30, l = 1–7, umiarkowanie gęste, wykrojone, brzuchate, początkowo bladobrązowe, potem różowe, w końcu brązoworóżowe. Ostrza całe, tej samej barwy. Trzon Wysokość 10–50 mm, grubość 1–4 mm, cylindryczny lub spłaszczony, prosty lub wygięty, czasem rozszerzony ku podstawie. Powierzchnia żółtobrązowa do szarobrązowej, jaśniejszy u podstawy, zwykle wyraźnie jaśniejsza od kapelusza, czasem prawie biała na całej długości, naga, gładka. Miąższ Pod skórką tej samej barwy co powierzchnia, w środku jaśniejszy. Zapach wyraźnie mączny, cuchnący. Smak nieprzyjemny, zjełczały. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe ze sprzążkami. Zarodniki 8–12 × 6,5–8,5(–9,0) µm, Q= 1,1–1,5, w widoku z boku 5–7–kątne, o raczej ostrych kątach, stosunkowo grubościenne. Krawędź blaszek płodna. Brak cystyd. Strzępki w skórce typu cutis lub ixocutis, cylindryczne, promieniście ułożone, o szerokości 7–15 µm, czasem z maczugowatymi elementami końcowymi o szerokości do 25 µm. Pigment w skórce i górnej części tramy brązowy.