Dla poszczególnych mikrogatunków charakterystyczne są przede wszystkim sekwencje ontogenetyczne wszystkich liści (cykle liściowe) oraz kształt dna kwiatowego (torusa).
Zmienność tego kompleksu apomiktycznego starano się uporządkować, dzieląc go na kilka gatunków zbiorowych. W Skandynawii przyjmowano istnienie czterech takich gatunków: jaskier kaszubski (Ranunculus cassubicus), jaskier fałszywy (Ranunculus fallax), jaskier różnolistny (Ranunculus auricomus) oraz Ranunculus monophyllus. Standardowa dla tego obszaru Flora Nordica odchodzi od używania tych nazw dla grup mikrogatunków, które oznacza jedynie numerami (Grades I–IV); w tym ujęciu nazwy odnoszą się jedynie do poszczególnych mikrogatunków. W Polsce całość kompleksu dzielono zwykle jedynie na dwa gatunki, Ranunculus cassubicus i Ranunculus auricomus.
Grupa poznana bardzo nierównomiernie. Niektóre obszary, jak Saksonia, Alzacja, Austria, czy pewne regiony Szwecji (zwłaszcza Sudermania) są opracowane szczegółowo. Znanymi ranunkulologami byli Gunnar Marklund, Gustav Kvist i Erik Julin. Dla Polski istnieją jedynie dwa większe opracowania: Adama Jasiewicza, dotyczące głównie okolic Miechowa, oraz charakterystyka okolic Darłowa i Sławna na Pomorzu Zachodnim;