7 listopada 1918 wstąpił do tworzącego się Wojska Polskiego. Od 15 listopada 1918 do 15 września 1920 uczestniczył najpierw w wojnie polsko-ukraińskiej, a następnie w wojnie polsko-bolszewickiej. 20 listopada 1918 awansowano go na podporucznika, a 1 kwietnia 1920 został mianowany na stopień porucznika.
Z dniem 5 października 1924 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. W 1927 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 21. lokatą. Z dniem 15 lipca 1933 został przeniesiony do 9 Pułku Piechoty Legionów w Zamościu na stanowisko dowódcy batalionu, a w kwietniu 1934 do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Informacyjnego. Służbę na tym stanowisku pełnił przez kolejnych pięć lat.
W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał 27 morgów ziemi z budynkami i inwentarzem we wsi Fundum na Wołyniu. Ponadto w okresie dwudziestolecia międzywojennego udzielał się społecznie w Związku Legionistów, gdzie był członkiem zarządu.