Karel Kovařovic (ur. 9 grudnia 1862 w Pradze, zm. 6 grudnia 1920 tamże) – czeski kompozytor i dyrygent.

Życiorys W latach 1873–1879 studiował w Konserwatorium Praskim, gdzie uczył się gry na klarnecie, harfie i fortepianie. Pobierał także lekcje śpiewu i prywatnie uczył się kompozycji u Zdenka Fibicha. Od 1879 do 1885 roku był harfistą Teatru Narodowego w Pradze. Był kapelmistrzem orkiestry teatru czeskiego w Brnie (1885–1886) i dyrygentem teatru w Pilźnie (1886–1887). Od 1890 roku uczył w szkole muzycznej Františka Pivody, po jego śmierci pełnił natomiast do 1900 roku funkcję jej dyrektora.

W 1895 roku założył własną 63-osobową orkiestrę, z którą wykonywał dzieła młodych kompozytorów takich jak Vítězslav Novák czy Josef Suk, a także dzieła dawnych czeskich twórców, m.in. Josefa Myslivečka. Od 1900 roku do swojej śmierci w 1920 roku pełnił funkcję pierwszego dyrygenta Teatru Narodowego w Pradze. Dał koncerty w Wiedniu (1918) oraz Paryżu i Londynie (1919).