Karl Georg Brandt (ur. 5 listopada 1898 w Karłowicach, zm. 16 lutego 1945 w okolicach Poznania) – niemiecki nazista, SS-Untersturmführer, zbrodniarz wojenny.
W czasie II wojny światowej był specjalistą do spraw żydowskich w strukturach warszawskiego Gestapo. Współodpowiedzialny za eksterminację mieszkańców getta warszawskiego. Uczestniczył także w likwidacji gett w innych miejscowościach dystryktu warszawskiego.
Życiorys Do 1939 roku Urodził się 5 listopada 1898 roku w Karłowicach (niem. Karlsmarkt) na Dolnym Śląsku. W okresie międzywojennym w randze sekretarza kryminalnego (Kriminalsekretär) służył w Bielefeld. 1 maja 1937 roku został członkiem NSDAP.
II wojna światowa W czasie niemieckiej okupacji ziem polskich, począwszy od października 1939 roku, w randze SS-Untersturmführera pełnił służbę w urzędzie komendanta SD i policji bezpieczeństwa (KdS) na dystrykt warszawski. Początkowo służył w wydziale III (SD). W 1941 roku został przeniesiony do wydziału IV (Gestapo), gdzie objął stanowisko szefa podreferatu IV B 4. Tym samym został „specjalistą do spraw żydowskich” w ramach struktur warszawskiego KdS.