W roku 1892 przeszedł do korpusu żandarmów, a w roku 1894 został mianowany zastępcą naczelnika kolejowego oddziału żandarmów na granicy rosyjsko-niemieckiej we Wierzbołowie. W roku 1901, po przejściu na emeryturę przełożonego, sam objął dowództwo wierzbołowskiej placówkiMackiewicz 2007, s. 28 Część I. Rok 1903. Miasojedow dowodzi żandarmerią we Wierzbołowie i ma romans z Eugenią. Potem rozpoczął romans z Tamarą, a następnie ożenił się z Klarą Holstein. W roku 1906 Ochrana próbowała zorganizować w przygranicznym rejonie prowokację, wymierzoną przeciw socjalistycznym konspiratorom; ponieważ o intrydze tej nie poinformowano żandarmerii, Miasojedow poczuł się osobiście urażony. Dlatego kiedy w roku 1907 wezwano go na świadka w procesie przeciw aresztowanym w trakcie prowokacji oskarżonym, zdemaskował kombinacje służb, zaprzeczył istnieniu wywrotowego spisku, oraz wyszydził działania Ochrany jako infantylne i nieudolne; proces wywołał znaczny i zróżnicowany odzew w prasie. W odwecie Ochrana starała się wymusić przeniesienie go na podrzędne stanowisko; Miasojedow złożył dymisję i przeszedł w stan spoczynkuMackiewicz 2007, ss. 11-85
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sprawa pułkownika Miasojedowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.