Wolny Związkowiec – polski biuletyn związkowy wydawany od 15 września 1980 do wprowadzenia stanu wojennego (potem nieregularnie w podziemiu, do 1988), pierwszy w województwie katowickim niezależny biuletyn związkowyJarosław Neja, Nadrobić stracony czas, w: Biuletyn IPN, nr 7-8/2020, s. 152-162.
Historia
Początki Pierwszy numer czasopisma (15.000 egzemplarzy) ukazał się 15 września 1980 w Hucie Katowice. Inicjatorem założenia i pierwszym redaktorem naczelnym był Zbigniew Kupisiewicz. Pomysłodawcą tytułowej nazwy był najprawdopodobniej Kazimierz Świtoń, który nawiązał w ten sposób do powołanych przez siebie w lutym 1978 Wolnych Związków Zawodowych Górnego Śląska. Andrzej Rozpłochowski twierdził, że autorem nazwy był on i Świtoń do spółki. Początkowo dystrybucja czterostronnicowego i gratisowego biuletynu napotykała poważne trudności, ponieważ pracownicy zakładu bali się publicznie brać go do ręki. Trzeba przyznać, że nr 1 »WZ« początkowo rozchodził się opornie, gdyż ludzie bali się go brać. Osobiście stałem na bramie huty i wciskałem do rąk egzemplarze /Kupisiewicz/Wilczok, s. 157