przezroczyście prążkowany co najmniej do połowy promienia. Powierzchnia na środku drobno pomarszczona lub delikatnie łuskowata, reszta zazwyczaj promieniście włókienkowata, prawie gładka, w stanie wilgotnym blado żółtobrązowa lub blado szarobrązowa, często z sino lub oliwkowym odcieniem, środek zawsze wyraźnie ciemniejszy, po wyschnięciu brudnobiała. Blaszki Od 12 do 30, l = 1–5, raczej rzadkie, szeroko przyrośnięte lub zbiegające ząbkiem, początkowo bladoszare lub sine, potem bladoróżowe. Ostrza postrzępione tej samej barwy lub brązowawe. Trzon Wysokość 20–60 mm, grubość 1–3 mm, cylindryczny, czasami przy podstawie rozszerzony. Powierzchnia bladoszara, blado żółtawo-ochrowa lub bladobeżowa, często ze słabym, ale wyraźnym zielonkawym odcieniem, wierzchołek drobno oprószony lub nie, dolna część gładka, błyszczący, przy podstawie z białą grzybnią. Uszkodzony często zmienia kolor na czerwony. Miąższ Kruchy, blady o niewyraźnym zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe bez sprzążek. Zarodniki 9–12,5 × 6–8(-9) µm, Q = 1,2–1,7, w widoku z boku 5–7–kątne. Krawędź blaszek sterylna. Cheilocystydy 20–100(–120) x 5–20 µm, cylindryczne do maczugowatych, czasem septowane, bardzo obfite, tworzące na brzegach gęste skupiska, często z brązowym pigmentem wewnątrzkomórkowym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Entoloma exile · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.