Wojciech Lorenc (ur. 19 kwietnia 1899 w Rymanowie, zm. 27 maja 1987 tamże) – polski ksiądz rzymskokatolicki, w diecezji przemyskiej, więziony przez władze komunistyczne.
Życiorys Urodził się 19 kwietnia 1899 roku w Rymanowie, syn Jana i Bronisławy Ryglewicz. Od 1910 kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1918 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. W 1918 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. 11 czerwca 1922 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk bpa Józefa Sebastiana Pelczara.
W latach 1922–1924 był wikariuszem w parafii DydniaZmiany na stanowiskach i urzędach duchownych Kronika Diecezji Przemyskiej 22(1922), z 7–8, s. 137. [dostęp 2023-02-11]., następnie w latach 1924–1928 w parafii św. Barbary Wolanka-Borysław. W latach 1928–1929 był wikariuszem w parafii DubieckoSchematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioecesis Premisliensis rit. lat. Pro Anno Domini 1929 (s. 57) [dostęp 2023-02-11]., a następnie w latach 1929–1934 był wikariuszem w parafii Grodzisko DolneSchematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioecesis Premisliensis rit. lat. Pro Anno Domini 1930 (s. 90) [dostęp 2023-02-11].. W latach 1934–1937 był wikariuszem w parafii Górno. W latach 1937–1938 był administratorem parafii w Starej Soli.