w stanie wilgotnym przezroczyście prążkowany do połowy promienia lub więcej, ciemno żółtobrązowy z ciemniejszym szarobrązowym środkiem, w stanie suchym blednący. Powierzchnia drobno łuskowata lub pofałdowana na środku, promieniście włóknista w kierunku brzegu. Blaszki Od 12 do 40, l = 1–7, dość gęste, szeroko przyrośnięto-wykrojone lub zbiegające ząbkiem, brązowe do różowawo-brązowych. Ostrza całe lub postrzępione tej samej barwy. Trzon Wysokość 20–80 mm, grubość 2,5 mm, cylindryczny lub spłaszczony z podłużnym rowkiem, zwężający się lub rozszerzający w kierunku podstawy. Powierzchnia żółtobrązowa u wierzchołka, bardziej szarobrązowa u podstawy, często z metalicznie szarym odcieniem, gładka, naga, błyszcząca, u podstawy z białą grzybnią. Miąższ Cienki, pod skórką tej samej barwy co skórka, wewnątrz jaśniejszy, bez zapachu lub ze słabym zapachem. Smak łagodny do lekko nieprzyjemnego, cierpki lub prawie mączny. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe ze sprzążkami. Zarodniki 9–15 × 6–10 µm, Q = 1,3–1,9, w widoku z boku 6–9–kątne. Krawędź blaszek sterylna lub częściowo sterylna. Cheilocystydy 25–90 × 10–25 µm, cylindryczne do maczugowatych, czasem septowane, bardzo obfite, tworzące na brzegach gęste skupiska, często z brązowym pigmentem wewnątrzkomórkowym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dzwonkówka brązowoostrzowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.