kompanii porucznik Jan Kożełowski sporządził wniosek na odznaczenie plutonowego Uczciwka Orderem Virtuti Militari.
W październiku, po zawieszeniu broni, plutonowy Uczciwek został odkomenderowany do szkoły podoficerskiej w Brześciu, w charakterze instruktora. W grudniu 1920 został zwolniony z wojska.
W marcu 1922, w ramach osadnictwa wojskowego, otrzymał 16 ha ziemi we wsi Zacierzewo, w powiecie stołpeckim (poczta Świerżeń Nowy). Był członkiem zarządu Związku Osadników w Świerżeniu Nowym. W 1930 został wybrany członkiem Rady Gminy Świerżeń, a dwa lata później zastępcą wójta tejże gminy.
Był żonaty, miał czworo dzieci: Eugeniusza (ur. 17 kwietnia 1923), Emilię (ur. 11 listopada 1924), Emila (ur. 15 marca 1926) i Annę (ur. 30 października 1930). Synowie Eugeniusz i Emil (Emilian) od 1 grudnia 1942 do 1 kwietnia 1945 pracowali przymusowo w firmie H. Pancke Schiffswertt w Hamburgu.
Jan zmarł w 1973 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Strykowie.