Blake i lekarz mjr dr J.R. Foy (wcześniej oficer medyczny British Indian Army).
W Indiach początkowo wyprawa korzystała z transportu kolejowego i drogowego. Ostatecznie uczestnicy przygotowali zapasy i sprzęt na okres trzech miesięcy, ważący przeszło 2 tony. 14 maja karawana wyruszyła z Almory. Wyprawę obsługiwało wtedy 70 najętych tragarzy, których wówczas określano mianem „tygrysów himalajskich”. W 10 dniu marszu uczestnicy odwiedzili wioskę Martoli w dolinie Gori Ganga. Po 12 dniach cały ekwipunek przeniesiono do wyznaczonego miejsca, a tragarze zostali opłaceni i odesłani z powrotem. Po około miesiącu od wyruszenia z Polski wyprawa znalazła się pod szczytem, gdzie założyła bazę.
Tuż po przybyciu pod szczyt rozchorował się Bujak, u którego stwierdzono – na skutek wcześniejszego picia zanieczyszczonej wody – amebozę. Odzyskiwał on siły po kilku dniach leczenia prowadzonego przez dr. Foe. W tym czasie reszta uczestników przenosiła ekwipunek do obozu nr 1 pokonując ponad 900 metrów przewyższenia. W transporcie pomagało im sześciu najętych szerpów. Następnie ustanowili obóz nr 2 i wspinali się wyżej. Z obozu głównego ich działania obserwował powracający do sił Bujak.