Porzecze (biał. Парэчча) – dawniej samodzielna wieś. Obecnie stanowi północną część agromiasteczka Porzecze na Białorusi, w obwodzie grodzieńskin, w rejonie grodzieńskim, w sielsowiecie Porzecze, blisko granicy z Litwą.
Porzecze zachowało zarówno typowo wiejski charakter miejscowości jak i odrębność przestrzenną względem agromiasteczka Porzecze. Leży około 3 km na północ od niego i stanowi wąski klin po wschodniej stronie jeziora.
Historia Wieś królewska Porzecze położona była w końcu XVIII wieku w ekonomii grodzieńskiej w powiecie grodzieńskim województwa trockiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 87.. Za II Rzeczypospolitej w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim.
W drugiej połowie XIX wieku, około 3 km na południe od wsi Porzecze, rozwinęło się miasteczko Porzecze wokół stacji kolejowej Porzecze na Kolei Warszawsko-Petersburskiej (1862). Tam też ulokowano siedzibę wiejskiej gminy Porzecze. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku Porzecze (wieś i miasteczko łącznie) zamieszkiwało 1.089 osób, 813 było wyznania rzymskokatolickiego, 104 prawosławnego, a 181 mojżeszowego. Jednocześnie 936 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 7 białoruską, 130 żydowska a 25 inną.