mały|Fragment dokumentu z 1928 r. z pieczęcią parafii katolickiej pw. św. św. Piotra i Pawła w Wocławach i podpisem ks. Bernarda Wieckiego (Archiwum Archidiecezjalne w Gdańsku). Bernard Antoni Wiecki (ur. 29 lutego 1884 w Szatarpach, zm. prawdopodobnie 11 stycznia 1940 w Stutthofie, według innych źródeł w Gdańsku-Nowym Porcie lub Piaśnicy) – polski duchowny katolicki, działacz i polityk polskiego ruchu narodowego w Wolnym Mieście Gdańsku.
Życiorys Urodzony w rodzinie drobnego właściciela ziemskiego Rudolfa i Pauliny z Golińskich; ochrzczony 8 marca 1884 w Wysinie; pochodził ze starej kaszubskiej rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem własnymBernard Wiecki był krewnym s. Marty Wieckiej (1874-1904), polskiej zakonnicy, błogosławionej Kościoła katolickiego (od 2008 r.).. Od 1896 był uczniem Collegium Marianum w Pelplinie, następnie progimnazjum w Kościerzynie (gdzie był szykanowany przez niemieckich nauczycieli) i - dzięki stypendium polskiego Towarzystwa Pomocy Naukowej w Chełmnie - gimnazjum w Reszlu (1904-1906), w którym zdał maturę (12 marca 1906)Prawdopodobnie przeniósł się do dalekiego warmińskiego Reszla dlatego, żeby uniknąć szykan ze strony nauczycieli za swoje pochodzenie i postawę narodową, zob. J. Borzyszkowski, C. Obracht-Prondzyński, Młodokaszubi. Szkice biograficzne, Gdańsk 2012, s. 312..