Od 1975 roku organizował i prowadził koncerty big bandów na Canadian National Exhibition w Toronto, z udziałem Dizzy’ego Gillespiego, Quincy’ego Jonesa, Woody’ego Hermana, Benny’ego Goodmana, Counta Basiego i Duke’a Ellingtona. Basso współpracował także między innymi z Buddym Richiem, Oliverem Jonesem, Carol Welsman, Dianą Krall i Dianą Panton.
Basso był członkiem założycielem Boss Brass Roba McConnella, grając z zespołem przez ponad dwadzieścia lat. Był także częścią serii koncertów zjazdowych Sound of Toronto zespołu Boss Brass w 2008 roku.
Życie prywatne i śmierć Basso był żonaty z Kirstin i miał jedną córkę, Mię Basso Noble, która była muzykiem i autorką tekstów. Mia zmarła na raka we wrześniu 2013 roku.
Basso zmarł 13 lutego 2023 roku w wieku 85 lat.
Nagrody i wyróżnienia 1994: Kawaler Orderu Kanady. 2003: Nagroda Juno, Tradycyjny Jazzowy Album Roku, Turn Out the Stars 2004: Nagroda Juno, album roku z jazzem tradycyjnym, Lost in the Stars.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Montrealu Kategoria:Kanadyjscy muzycy jazzowi Kategoria:Kanadyjscy trębacze Kategoria:Kanadyjscy kompozytorzy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kanady Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2023