Był to znany już prolog, scena pomiędzy Trzewikiem Gutenberga a Towarzystwem Uczonych i początek pieśni ósmej. Z załączonego do przesyłki listu wynika, że poemat nie był ukończony i że poeta kończyć go nie zamierzał.
Fragmenty przekazane Rautenstrauchowej przeszły po jej śmierci w 1887 na własność Ludwika Wiszniewskiego właściciela Soboliszek w guberni suwalskiej, gdzie przepisał go archiwista i miłośnik literatury Wacław Wejtka. Po śmierci Wiszniewskiego autografy Norwida zaginęły. Posiadaną kopię Wejtka okazał w 1899 Wiktorowi Gomulickiemu, a ten w 1904 udostępnił ją Zenonowi Przesmyckiemu. Zachowane fragmenty poematu, w sumie 91 wersów, ukazały się drukiem w tomie A Pism zebranych w 1912.
Treść Dantego wiedli przez piekło i raj Wergili z Beatryczą, poeta na wędrówkę po ziemi za przewodniczkę postanowił wziąć sobie Prawdę. Taki wędrowiec smutny nie ma jednak przyjaciela ani kochanki.
Poeta rozmawia z damą o kokieterii i ślubie, ona woli mówić o gramatyce i Korneliuszu. Kiedy ją ujmuje za przegub dłoni, przerywa mu pająk, którego przewodnictwu się poddaje. Zaintrygowanej damie wyjaśnia, że rozmawia z pająkiem, z którym mieszka w grobowcu.