Wojna trwała trzy tygodnie i zakończyła się klęską sił UDT.

Pod koniec 1974 roku Indonezja rozpoczęła przygotowywać inwazję na Timor Wschodni. Wyróżnia się kilka powodów, dla których Indonezja zdecydowała się przeprowadzić akcję zbrojną. Władze Indonezji obawiały się, że niepodległy Timor Wschodni przekształci się w państwo komunistyczne wzorowane na Kubie. Dodatkowo postrzegano Timor Wschodni jako anomalię geopolityczną, będącą pozostałością po europejskim systemie kolonialnym. Władze Indonezji obawiały się również, że zaakceptowanie niepodległości Timoru Wschodniego zachęci inne prowincje Indonezji, w których trwają tendencje separatystyczne, do ogłoszenia niepodległości. Indonezja głosiła również, że atakuje Timor Wschodni, zamieszkały głównie przez ludność katolicką, w celu zapewnienia ochrony mniejszości muzułmańskiej. Dodatkowo u wybrzeży Timoru Wschodniego okryto złoża ropy naftowej, które mogłyby być zajęte przez Indonezję.