Nellymyces megaceros – gatunek wodnego lęgniowca z rodziny Rhipidiaceae. Należy do monotypowego rodzaju Nellymyces.
Biologia Plechy wegetatywne jednokomórkowe (cenocytyczne), podłużne, dwubiegunowe, miejscami rurowate, zróżnicowane, zwłaszcza pod względem rozgałęzienia. Ma długość 750–1600 μm, ale w razie istnienia rozgałęzień dochodzi do 2500 μm, a grubość 60–110 μm. Z plechy wyrastają rurowate chwytniki o zaokrąglonych końcach. Prawie nigdy nie wytwarza typowych, podzielonych strzępek. Zoosporangia i lęgnie z reguły wyrastają na szczycie plechy. Są podobne do siebie. Zwykle na grubościennych trzoneczkach z celulinowym czopem, choć mogą wyrastać prosto z komórki bazalnej. Lęgnie rzadko mogą nie być oddzielone od komórki bazalnej. Plemni brak, więc lęgnie funkcjonują jako partenosporangia. Zoosporangia są dymorficzne: gładkie lub kolczaste. Osobnik wytwarza zwykle tylko jeden ich rodzaj. Gładkie są jajowate, wydłużone (50–135 μm długości i 30–54 μm szerokości). Cienkościenne, z brodawką do uwalniania zarodników na szczycie. Ich trzoneczki mają 20–33 μm długości i 6–9 μm szerokości. Gładkie zoosporangia często rosną razem z lęgniami, a kolczaste rzadko rosną razem z lęgniami i gładkimi zoosporangiami, a występują głównie na nierozgałęzionych osobnikach.