Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, 14–16 × 5–6 µm, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory jajowate do elipsoidalnych, szkliste, gładkie, nieamyloidalne, 4–6 × 3–4 µm. Gatunki podobne Charakterystycznymi cechami rdzawporki kosmatej są dość duże szczeciny i wieloletnie, zdrewniałe, rdzawobrązowe owocniki. Podobny jest czyreń ogniowy (Phellinus ignarius), ale ma nagą górną powierzchnię owocnika i barwę od szarej do czarnej.
Występowanie i siedlisko Występuje na niektórych wyspach i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. W Polsce Władysław Wojewoda w 2003 r. przytoczył 3 stanowiska. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Grzyb nadrzewny występujący w lasach. W Polsce notowany na martwych, ale jeszcze stojących pniach dębu (Quercus). Występuje jednak na wielu gatunkach drzew i krzewów, zarówno liściastych, jak iglastych. Owocniki rozwijają się na wysokości gruntu u podstawy pnia lub na odsłoniętych korzeniach, a górna ich powierzchnia jest często pokryta mchami i porostami. Powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Szczeciniakowate