Przez wiele lat pracował jako wspólnik, menedżer oraz członek rad nadzorczych przedsiębiorstw.

Początkowo działał w Partii Społeczno-Chrześcijańskiej, w 1960 przeszedł do Partii Liberalnej, przekształconej rok później w Partię Wolności i Postępu (od 1961 do 1966 jej wiceprezes). Po podziale tej ostatniej został członkiem walońskiej Partii Reformatorsko-Liberalnej. Pozostawał radnym Sauvenière (1958–1976) i Gembloux (1977–1994). W latach 1965–1991 członek Izby Reprezentantów, w tym od 1977 do 1980 jej wiceprzewodniczący. Dwukrotnie pełnił funkcję ministra obrony: od marca 1966 do czerwca 1968 w pierwszym rządzie Paula Vanden Boeynantsa i od maja do października 1980 w trzecim rządzie Wilfrieda Martensa. Jako parlamentarzysta od 1971 był oddelegowany do Rady Kulturowej Francuskiej Wspólnoty Belgii, w 1980 przekształconej w Radę Francuskiej Wspólnoty Belgii (od października 1984 do grudnia 1985 przewodniczący). Był także członkiem Rady Regionu Walońskiego (przewodniczący od listopada 1985 do grudnia 1987).