Po całym dniu drogi napotkali na karczmę i zdecydowali się w niej zatrzymać. Sługa wręczył gospodarzowi kruka, aby go im ugotował na kolację. Nie wiedzieli jednak, że karczma była kryjówką dwunastu rozbójników. Zbójcy postanowili nocą zamordować i obrabować obcych podróżnych. Wcześniej jednak wszyscy zasiedli do kolacji wraz z karczmarzem i jego żoną czarownicą. Zaledwie jednak przełknęli łyk zupy, wszyscy padli martwi na ziemię. Okazało się, że kruk, który zjadł mięso zatrutego konia sam był zatruty. Ocalała jedynie córka karczmarza, która nic nie jadła. Przerażona dziewczyna pokazała królewiczowi ukryte skarby zrabowane przez zbójców. Jednak królewicz niczego nie zabrał, lecz udał się wraz ze sługą w dalszą drogę.
Dojechali do miasta, którym władała piękna i dumna królowa. Ogłosiła ona, że ten zostanie jej mężem, kto zada jej zagadkę, której ona nie odgadnie. Jeżeli jednak ona odgadnie zagadkę w ciągu trzech dni, śmiałek, który jej ją zadał miał zostać ścięty. Kiedy królewicz wjechał do miasta, zdążyło zginąć już dziewięciu młodzieńców. Oczarowany urodą królewny postanowił podjąć wyzwanie. Udał się więc do królewny i zadał jej zagadkę: Co to jest: Ktoś nie uderzył żadnego, a zabił dwunastu?