Pośród zastosowanych technologii budowlanych wymienia się: wielki blok realizowany w sąsiedztwie ulicy Stalowej, wielką płytę z osłoną prefabrykowaną, ale też ze ścianami osłonowymi wykonywanymi tradycyjnie, budynki o konstrukcji opartej na tradycyjnym szkielecie żelbetowym, wylewanym na mokro, oraz prefabrykację szkół podstawowych. Pierwsze budynki w ramach osiedla wnoszono z prefabrykowanych elementów gruzobetonach. Wykorzystywano przy tym do wytwarzania tych elementów gruz pochodzący z rozbieranych kamienic. W kolejnych okresach realizacji zabudowy stosowano prefabrykaty z betonów odpowietrzanych, a w miarę wzrastającego potencjału budowlanego rozpoczęto montaż budynków z elementów wielkopłytowych.

W ramach osiedla budowano głównie budynki o pięciu kondygnacjach nadziemnych lub wysokie budynki jedensto lub dwunastokondygnacyjne. Proste formy budynków wielkopłytowych reprezentowane są przez bloki mieszkalne posadowione w rejonie alei gen. Józefa Hallera. Jako wyróżniające się budynki mieszkalne osiedla uznaje się punktowce w rejonie ulicy Grabiszyńskiej. Odmienne pod względem architektonicznym są także budynki w rejonie placu Icchaka Lejba Pereca (poszerzonego, przed zabudową wolnych przestrzeli z lat 90, XX wieku, a więc także w rejonie ulicy Ołowianej i Oporowskiej).