Émile-Edgard (Milou) Jeunehomme (ur. 8 kwietnia 1924 w Liège, zm. 19 stycznia 2001 tamże) – belgijski polityk i prawnik, parlamentarzysta i senator, prezes Partii Reformatorsko-Liberalnej (1971–1973), przewodniczący Rady Kulturowej Francuskiej Wspólnoty Belgii (1973–1975, 1976–1977).

Życiorys Syn Edgarda Jeunehomme. W czasie II wojny światowej walczył jako ochotnik w ramach 1 Belgijskiej Brygady (tzw. Brygady Pirona). Studiował prawo na Uniwersytecie w Liège, uzyskując w 1948 stopień doktora. Praktykował jako adwokat, wykładał ekonomię polityczną na macierzystej uczelni (1949–1958). Został wiceprezesem Institut d’Étude économique et sociale des classes moyennes oraz szefem Amitiés françaises w Liège.

Kierował organizacjami Jonge liberalen en van de Liberale studenten, odpowiednio młodzieżówką i organizacją studencką belgijskich liberałów. Został członkiem Partii Liberalnej, przekształconej następnie w Partię Wolności i Rozwoju. Zajmował w niej stanowisko sekretarza generalnego, następnie wiceprezesa (1961–1971) i jednego z dwóch tymczasowych prezesów (1968–1969). Po wydzieleniu walońskiej Partii Reformatorsko-Liberalnej (początkowo Partii Wolności i Rozwoju Walonii) został jej prezesem (1971–1973, do 1972 jako pełniący obowiązki).