W dwóch sezonach: 1970/71 oraz 1972/73, po zakończeniu fazy zasadniczej wprowadzono dwurundową fazę play-off (półfinały i finał), lecz taka formuła się jeszcze wówczas nie przyjęła. W sezonach 1980/81 i 1981/82, gdy w regulaminowym czasie spotkania kończyły się remisem, mecz przedłużano o 10 minut z zasadą „złotego gola”, a w przypadku braku zmiany wyniku rozgrywano serię rzutów karnych. Od lat 40. - ze względów politycznych - nie umożliwiano gry w lidze czechosłowackiej zawodnikom zagranicznym, jednocześnie hokeiści czechosłowaccy nie mogli wyjeżdżać z kraju (zezwalano na to wyłącznie zasłużonym graczom po ukończeniu przez nich 32. roku życia). Od sezonu 1985/86, po zakończeniu fazy zasadniczej na stałe wprowadzono trzyrundową fazę play-off (ćwierćfinały, półfinały i finał). W 1989 r., po Jesieni Ludów, coraz więcej młodych czechosłowackich zawodników wyjeżdżało z kraju – do silnych ligi europejskich, ale przede wszystkim do Kanady lub Stanów Zjednoczonych, by grać w NHL. Od sezonu 1990/91 w lidze występowało 14 drużyn, a w sezonie 1991/92 liga była podzielona na grupę wschodnią i zachodnią. Po rozpadzie Czechosłowacji sezon 1992/1993Historia Sparty Praga okazał się być ostatnim we wspólnej lidze czechosłowackiej. W 1993 r.